• blog

Dojrzałość emocjonalna ważniejsza niż mgr przed nazwiskiem

Dzisiejszy świat zmienia się na tyle dynamicznie, że dojrzałość emocjonalna stała się ważniejszym zasobem niż wykształcenie. Różnorodność narzędzi AI oraz liczne automatyzacje wywołały zmniejszenie zapotrzebowania na pracowników wykazujących się wiedzą specjalistyczną. Tak więc, opinia „choleryk, ale dobry specjalista” już nie stanowi ochrony przez wypowiedzeniem.

Dojrzałość emocjonalna objawia się poprzez:

• świadomość własnych emocji i uczuć i świadome nimi zarządzanie (reakcje adekwatne do sytuacji),
• świadomość własnych potrzeb i umiejętność zadbania o ich zaspokojenie (bezkosztowo dla innych),
• świadomość własnych granic i umiejętność ich ochrony (odporność na manipulację),
• umiejętność zarządzania sobą w czasie z uwzględnieniem przeszłości (refleksja) i przyszłości (planowanie)
• umiejętność wykorzystywania własnego potencjału i rozwijania umiejętności, które są potrzebne na dany moment
• świadomość własnych ograniczeń i zarządzanie nimi (rozwijanie lub zmiana celów/planów)
• branie odpowiedzialności za siebie, swoje działania i życie.

Jak osoba dojrzała emocjonalnie funkcjonuje w środowisku pracy?

• Przede wszystkim to pracownik, który jest nastawiony na rozwiązywanie problemów, raczej rzadko jest ich twórcą,
• Jego poczucie odpowiedzialności za wykonywane zadania powoduje, że nie trzeba go pilnować – wystarczy monitorować realizację poprzez sprawną i zaplanowaną komunikację,
• Jest prawdomówny i przyznaje się do popełnionych błędów,
• Chętnie uczy się nowych rzeczy, ma dystans do własnej niewiedzy/nieumiejętności,
• Planuje swoją pracę racjonalnie, ale też asertywnie (potrafi powiedzieć „nie wezmę tego zadania, bo idę na urlop i nie zdążę go zrobić),
• Wie czego chce i czego nie chce – stawia sprawy otwarcie (to bywa niewygodne dla pracodawcy, który lubi czasem iść na skróty),
• Nie ulega manipulacjom i zastraszaniu i nie stosuje takich zachowań wobec innych.

Pracodawcy coraz częściej zdają sobie sprawę z faktu, iż zdecydowanie lepiej jest włożyć wysiłek w rekrutację dojrzałych ludzi, niż wkładać pracę w rozwiązywanie konfliktów i gaszenie pożarów w firmie. Tym sposobem dochodzimy do pytania:

Jak rekrutować dojrzałe osoby?

• zwracaj uwagę na poziom odpowiedzialności, jaki dana osoba przejawia w wypowiedziach. Czerwona lampka powinna Ci się zapalić, gdy usłyszysz słowa „chciałem się rozwijać, ale kierownik mnie nie lubił i utrudniał mi awans”
• pytaj o niepowodzenia i to jak osoba sobie z nimi radzi, obserwuj reakcje płynące z ciała (czy pojawia się stres?), zwróć uwagę, czy osoba szuka winnych, czy też analizuje sytuacje i wyciąga z niej wnioski. Uwaga! Wyraźne karcenie siebie za popełniony błąd jest informacją o brakach emocjonalnych,
• ustal jak osoba reaguje na odmienne poglądy, jaka jest jej gotowość do akceptowania różnorodności.

Warto jest dawać szansę, kiedy umiejętności zawodowe wymagają doszkolenia, ale za to emocje są opanowane. Pamiętaj, że nie ma co liczyć na to, że osoba dojrzeje, bo to jest zależne tylko od niej samej (jej gotowości do rozwoju).